psychologia dla każdego
Header

Jak ciężko pracować i i przetrwać w dobrym stanie psychicznym i fizycznym

Był zwykły wieczór, z radia leciała muzyka, mała walizeczka jak zwykle czekała już spakowana w przedpokoju. Kobieta siedziała w kuchni i przygotowywała ostanie notatki przed jutrzejszą prezentacją. Jechała do Anglii na bardzo ważne spotkanie firmowe. Nagle poczuła słabość, spadła z krzesła i leżała tak do rana, kiedy to znalazła ją jej matka. Nie żyła. Sekcja zwłok wykazała, że umarła w ciągu zaledwie kilku sekund. Lekarze nie umieli ustalić przyczyn jej zgonu. Miało to miejsce w 1999 roku w Szwecji. Wtedy to wstrząsnęły lekarzami dwa wypadki nagłej śmierci młodych ludzi, 34-letniej wyżej opisanej kobiety oraz 27 letniego mężczyzny. Umarli niespodziewanie i pozornie bez żadnej medycznej przyczyny.

Nie zmarli na zawał czy wylew, po prostu umarli z.. przepracowania. Były to pierwsze zanotowane wypadki śmiertelne ludzi, którzy zamarli z powodu zbyt ciężkiej pracy.

” Człowiek nie może pracować bez odpoczynku, ale odpoczynek bez pracy nie daje zadowolenia.”
Przysłowie abchaskie

Jak więc ustrzec się przepracowania? Jak pracować ciężko i zachować zdrowie psychiczne?

Zadbajmy o aktywny wypoczynek po pracy

odciągnijmy się czasami od pracy!Tak bardzo angażujemy się w pracę, że zapomnieliśmy o odpoczynku, ba nawet odwykliśmy od niego ponieważ ciągle pracujemy. Jednak by dobrze i efektywnie pracować nasz organizm potrzebuje odpoczynku w ruchu. Dlatego warto nawet w czasie pracy wykorzystać każdą nadarzającą się okazje na np.: krótki spacer do pobliskiego sklepu, wejście schodami a nie windą itd. Zalety ruchu, rozumieją pracodawcy w Zachodniej Europie i często otwierają w swoich firmach siłownie, gdzie pracownicy mogą np.: biegać na sztucznej bieżni. Okazuje się bowiem, że po takim biegu , wzrasta koncentracja, poprawia się pamięć i człowiek staje się też bardziej kreatywny i zmobilizowany do dalszej pracy. Jednak znacznie ważniejszy, jest wysiłek po pracy. A więc oderwijmy swój umysł od pracy umysłowej, wyłączmy ?tryb pracy? i pójdźmy na spacer, zapiszmy się na tenisa, kurs tańca lub umówmy się z kolegami na kręgle itd. Ruch. Regularne uprawianie sportu spowoduje, że nasz organizm będzie produkował więcej hormonów szczęścia tzw. endorfin a zmniejszy produkcje hormonu stresu tzw. kortyzolu, który jest główną przyczyną wypalenia zawodowego.

Przyjrzyjmy się jak wypoczywamy

Jeśli odpoczynek także traktujemy wyczynowo np.: ?Muszę przepłynąć 20 basenów?, ?Muszę przejechać 30 km na rowerze?, ?Muszę wygrać mecz tenisa z kolegą? itd. To tak naprawdę nie odpoczywamy a zamieniany perfekcyjną pracę na perfekcyjny odpoczynek i zaczynamy odpoczynek traktować zadaniowo i rywalizacyjnie. Wypróbujmy zatem sporty, ale te bez rywalizacji i odkryjmy siłę jogi, pilatesu, spacerów lub nauczmy się medytować. Spróbujmy czasem relaksować się i odpoczywać w ciszy.

Wsłuchajmy się także w siebie i wybierzmy taki rodzaj wypoczynku, który nam najbardziej odpowiada. Nie ulegajmy więc modzie na aktywny odpoczynek i kiedy wręcz ?padamy? z przemęczenia i czujemy, że mamy ochotę na ?słodkie nic nie robienie? to połóżmy się na kanapie i po prostu odpocznijmy.

Przyjrzyj się swoim uczuciom

Zaobserwujmy jakie emocje towarzyszą nam przy pilnie wykonywanych czynnościach oraz poodejmowanych działaniach. Podzielmy kartkę na dwie części i z jednej strony wypiszmy czynności a z drugiej towarzyszące nam emocje. Jeśli okaże się, że przeważają emocje negatywne typu: złość, rozdrażnienie, zniechęcenie, lęk to zobaczymy że tak naprawdę wiele rzeczy robimy wbrew sobie. Stopień natężenia negatywnych uczuć wskaże nam także, które z poodejmowanych działań najbardziej nam ciążą. Te sprawiające najwięcej przykrości starajmy się stopniowo eliminować lub delegować innym. Albowiem robienie tego co sprawia nam przykrość i jest dla nas źródłem silnego stresu dobiera nam radość i satysfakcje z wykonywanej pracy.

Nauczymy się technik relaksacji

W pracy jesteśmy dosłownie bombardowani bodźcami wywołują­cymi stres i napięcie. Dla naszego zdrowia psychicznego powinniśmy nauczyć sztuki wyciszenia i relaksu. Tu z pomocą przychodzą nam rozmaite techniki relaksacji, które pomogą nam zagłębić się w siebie, wsłuchać się w swoje wnętrze i zrelaksować. Techniki relaksacji pozytywnie wpływają na naszą psychikę oraz przedłużają nam życie. Okazuje się bowiem, że już dwadzieścia minut codziennej relaksacji wpływa równie dobroczynnie na nasz organizm jak dwie godziny dodatkowego snu. Dzięki specjalnie opra­cowanym technikom relaksacji, możemy także uwolnić naszą psychikę i mięśnie od stresów i ciągłego napięcia mięśniowego. Tak więc nauczmy się technik głębokiego oddychania, zapiszmy się na trening autogenny Schultza, poczytajmy o technikach wizualizacji oraz doceńmy siłę ćwiczeń relaksacyjnych.

Miejmy życie poza pracą

Pracoholizm zaczyna się wtedy kiedy praca staje naszym jednym powołaniem i jednym hobby w naszym życiu. Jeśli zaczynamy odkładać pójście do kina bo chcemy pracować, jeśli wolimy pisać raporty niż pójść na dyskotekę lub spotkać się z przyjaciółmi zastanówmy się dlaczego tak pracujemy? Jaki problem chcemy w ten sposób załatwić?

Aby dbać o higienę psychiczną warto posiadać ?życie poza pracą?. Tak więc rozwijamy i poszerzajmy swoje zainteresowania. I tak np.: zapiszmy się na kurs rysowania na szkle, zbierajmy monety, zapiszmy się do klubu jeździeckiego itd. Znajdźmy to ?coś? co będzie nas pociągało i fascynowało oprócz pracy.

Poznajmy zasady zdrowej pracy

  • Doceniajmy swoje sukcesy i osiągnięcia, nawet te drobne.
  • Wyciągajmy wnioski z porażek, a nie uginajmy się pod ich ciężarem.
  • Unikajmy samokrytyki ? albowiem ona jest głównym motorem pracoholizmu
  • Nie zostawajmy notorycznie po godzinach
  • Nie dążmy za wszelką cenę do realizowania nierealistycznych zadań
  • Skończmy z pracą pt: ?Od zadań niewykonalnych jestem w tej firmie tylko ja?
  • Zadbajmy o wolne weekendy
  • Nie zabierajmy codziennie pracy do domu
  • Delegujmy zadania innym

Pracujmy czasami w myśl zasady: ?Zamiast wykonać zadanie na 100 %, spróbuje czasem go wykonać na 80% lub 70 %??

Jeśli praca staje się głęboko zakorzenionym poczuciem sensu i nadrzędną wartością naszego życia, warto przystanąć na chwilę i zadać sobie pytanie:

Kim jestem? Do czego zmierzam? Jak chce żyć? Co chcę w życiu osiągnąć? Co dla mnie jest najważniejsze?

Warto bowiem zdać sobie sprawę, że sukcesy zawodowe mają jedynie ułatwić nam osiągnięcie celów osobistych, a nie być wartością nadrzędną i jedynym celem naszego życia. Zycie bowiem polega nie tylko na sukcesach zawodowych a miarą człowieczeństwa nie są kolejne szczeble w karierze czy ilość pieniędzy na koncie.

Jakie cechy oddalają ryzyko pracoholizmu?

Umiejętność odreagowania stresów zawodowych, umiarkowana skłonność do zawodowej rywalizacji, posiadanie życia poza pracą, umiejętność odpoczywania, docenienie tego co się posiada i cieszenie się z prostych rzeczy jak np: śpiew ptaka czy zielony listek za oknem.

 

mgr Izabela Kielczyk
Psycholog biznesu, trener, coach wyższej kadry menadżerskiej

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 You can leave a response, or trackback.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *